Το Μοσχάτο Λήμνου, ως οίνος, συνιστά ένα προϊόν με βαθιές ρίζες στην οινοποιητική παράδοση του νησιού, αν και η ίδια η ποικιλία του, το Μοσχάτο Αλεξανδρείας, είναι σχετικά νεότερη προσθήκη στον τοπικό αμπελώνα, σε σχέση με το αυτόχθονο Λημνιό (Καλαμπάκι). Η καθιέρωσή του οφείλεται στην εξαιρετική προσαρμογή του στο ιδιαίτερο ηφαιστειογενές έδαφος και το ξηροθερμικό κλίμα της Λήμνου, παράγοντας κρασιά με έντονα αρωματικά χαρακτηριστικά, ισορροπημένη οξύτητα και χαρακτηριστική γλυκύτητα. Η φήμη του, κυρίως στη γλυκιά του εκδοχή, έχει ξεπεράσει τα σύνορα της Ελλάδας, καθιστώντας το ένα περιζήτητο επιδόρπιο κρασί.

Τα Ψαρά, παρά τις αντίξοες κλιματικές και γεωφυσικές συνθήκες που χαρακτηρίζουν τα περισσότερα νησιά του Αιγαίου, διατηρούν μια μικρή αλλά ιστορική παράδοση στην τυροκομία. Η κτηνοτροφία στα Ψαρά, όπως και σε άλλα μικρά νησιά, βασιζόταν παραδοσιακά σε ζώα προσαρμοσμένα στο ξηροθερμικό περιβάλλον, όπως πρόβατα και κατσίκια. Αυτό το γάλα, πλούσιο σε λιπαρά και αρώματα λόγω της βοσκής της τοπικής χλωρίδας, αποτελούσε την πρώτη ύλη για την παραγωγή διαφόρων τυριών, κυρίως για την κάλυψη των αναγκών των κατοίκων. Μεταξύ των τυριών που παραδοσιακά παράγονταν στα νησιά του Αιγαίου, και στα Ψαρά, συγκαταλέγονται η Κοπανιστή, η Μυζήθρα, το Κεφαλοτύρι και το Τουλουμοτύρι.

Το Ασπρομύτικο Φασόλι Λήμνου είναι ένα ξεχωριστό προϊόν Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης (ΠΟΠ), που καλλιεργείται αποκλειστικά στη Λήμνο και διακρίνεται για την ιδιαίτερη γεύση και την υψηλή διατροφική του αξία. 

Η Μαστίχα Χίου είναι μία από τις πιο αναγνωρίσιμες και ιστορικές ελληνικές Π.Ο.Π. (Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης), με μοναδικά χαρακτηριστικά που οφείλονται αποκλειστικά στο ιδιαίτερο γεωγραφικό περιβάλλον και την παραδοσιακή καλλιέργεια της νότιας Χίου. Πρόκειται για μία αρωματική ρητίνη που εκκρίνεται με τη μορφή «δακρύων» από τον κορμό και τα κλαδιά του μαστιχόδεντρου (Pistacia lentiscus var. Chia), ενός αειθαλούς θάμνου, και είναι γνωστή παγκοσμίως για το άρωμα, τη γεύση και τις θεραπευτικές της ιδιότητες.

Ο Τραχανάς Λήμνου είναι ένα από τα πιο αντιπροσωπευτικά και πρωτογενή παραδοσιακά ζυμαρικά του νησιού, βαθιά ριζωμένο στην αγροτική και διατροφική κουλτούρα του «σιτοβολώνα του Αιγαίου». Σε αντίθεση με άλλα ζυμαρικά της Λήμνου, όπως τα Φλωμάρια, ο τραχανάς δεν αποτελεί προϊόν κοπής φύλλου, αλλά προέρχεται από την ανάμειξη και ζύμωση αλευριού ή σιμιγδαλιού (σήμερα συχνά πλιγουριού ή χοντροκομμένου σιταριού) με γάλα ή γιαούρτι, ακολουθούμενη από αποξήρανση και τρίψιμο. Η Λήμνος παράγει κυρίως Γλυκό Τραχανά, χρησιμοποιώντας φρέσκο πρόβειο ή αγελαδινό γάλα και το φημισμένο σκληρό σιτάρι του νησιού, διατηρώντας έτσι μια σύνδεση με την αρχέγονη παραγωγή σιτηρών.