Ο Τραχανάς Λήμνου είναι ένα από τα πιο αντιπροσωπευτικά και πρωτογενή παραδοσιακά ζυμαρικά του νησιού, βαθιά ριζωμένο στην αγροτική και διατροφική κουλτούρα του «σιτοβολώνα του Αιγαίου». Σε αντίθεση με άλλα ζυμαρικά της Λήμνου, όπως τα Φλωμάρια, ο τραχανάς δεν αποτελεί προϊόν κοπής φύλλου, αλλά προέρχεται από την ανάμειξη και ζύμωση αλευριού ή σιμιγδαλιού (σήμερα συχνά πλιγουριού ή χοντροκομμένου σιταριού) με γάλα ή γιαούρτι, ακολουθούμενη από αποξήρανση και τρίψιμο. Η Λήμνος παράγει κυρίως Γλυκό Τραχανά, χρησιμοποιώντας φρέσκο πρόβειο ή αγελαδινό γάλα και το φημισμένο σκληρό σιτάρι του νησιού, διατηρώντας έτσι μια σύνδεση με την αρχέγονη παραγωγή σιτηρών.

Το Παρθένο Ελαιόλαδο Λέσβου αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους πυλώνες της αγροτικής παραγωγής και της πολιτιστικής κληρονομιάς του νησιού. Η Λέσβος, με πάνω από 11 εκατομμύρια ελαιόδεντρα, είναι παραδοσιακά μία από τις κορυφαίες ελαιοπαραγωγούς περιοχές της Ελλάδας, με την ελαιοκομία να αποτελεί βασική οικονομική δραστηριότητα για χιλιάδες οικογένειες. Η ποιότητα του ελαιολάδου της Λέσβου είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τις αυτόχθονες ποικιλίες της, την Κολοβή και την Αδραμυτιανή, καθώς και με τις ιδιαίτερες εδαφοκλιματικές συνθήκες του νησιού. Το προϊόν έχει κατοχυρωθεί επίσημα σε ευρωπαϊκό επίπεδο, αναδεικνύοντας τη μοναδική του ταυτότητα και τη γεωγραφική του σύνδεση.

Η Μαστίχα Χίου είναι μία από τις πιο αναγνωρίσιμες και ιστορικές ελληνικές Π.Ο.Π. (Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης), με μοναδικά χαρακτηριστικά που οφείλονται αποκλειστικά στο ιδιαίτερο γεωγραφικό περιβάλλον και την παραδοσιακή καλλιέργεια της νότιας Χίου. Πρόκειται για μία αρωματική ρητίνη που εκκρίνεται με τη μορφή «δακρύων» από τον κορμό και τα κλαδιά του μαστιχόδεντρου (Pistacia lentiscus var. Chia), ενός αειθαλούς θάμνου, και είναι γνωστή παγκοσμίως για το άρωμα, τη γεύση και τις θεραπευτικές της ιδιότητες.

Τα Ψαρά, παρά τις αντίξοες κλιματικές και γεωφυσικές συνθήκες που χαρακτηρίζουν τα περισσότερα νησιά του Αιγαίου, διατηρούν μια μικρή αλλά ιστορική παράδοση στην τυροκομία. Η κτηνοτροφία στα Ψαρά, όπως και σε άλλα μικρά νησιά, βασιζόταν παραδοσιακά σε ζώα προσαρμοσμένα στο ξηροθερμικό περιβάλλον, όπως πρόβατα και κατσίκια. Αυτό το γάλα, πλούσιο σε λιπαρά και αρώματα λόγω της βοσκής της τοπικής χλωρίδας, αποτελούσε την πρώτη ύλη για την παραγωγή διαφόρων τυριών, κυρίως για την κάλυψη των αναγκών των κατοίκων. Μεταξύ των τυριών που παραδοσιακά παράγονταν στα νησιά του Αιγαίου, και στα Ψαρά, συγκαταλέγονται η Κοπανιστή, η Μυζήθρα, το Κεφαλοτύρι και το Τουλουμοτύρι.

Το Ούζο είναι ένα παραδοσιακό ελληνικό αλκοολούχο ποτό, το οποίο ανήκει στην κατηγορία των αποσταγμένων άνισων και έχει κατοχυρωθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση ως προϊόν με Προστατευόμενη Γεωγραφική Ένδειξη (ΠΓΕ), με την παραγωγή του να είναι αποκλειστική στην Ελλάδα και την Κύπρο. Το ούζο της Λήμνου, αν και δεν διαθέτει ξεχωριστή τοπική ΠΓΕ όπως συμβαίνει με άλλες περιοχές, αποτελεί σημαντικό κομμάτι της γαστρονομικής της ταυτότητας και της τοπικής οικονομίας. Η παραγωγή του στο νησί είναι συνυφασμένη με την πλούσια αγροτική παράδοση και ειδικότερα με την αμπελοκαλλιέργεια, καθώς το τσίπουρο και το ούζο παράγονται στα τοπικά αποστακτήρια, γνωστά ως λακαριά .