Sakız Adası mastik sakızı, kendine özgü özelliklerini tamamen Sakız Adası’nın güneyindeki özel coğrafi çevreye ve geleneksel tarımına borçlu olan, en tanınmış ve tarihî Yunan Menşe Adı Korumalı (Π.Ο.Π. – Korunan Menşe Adı) ürünlerinden biridir. Her zaman yeşil kalan bir çalı türü olan mastik ağacının (Pistacia lentiscus var. Chia) gövdesi ve dallarından “gözyaşı” şeklinde sızan aromatik bir reçinedir ve kokusu, tadı ve tedavi edici özellikleriyle dünya çapında tanınmaktadır.

Limnos Kuzusu, 2022 yılında Korunmuş Coğrafi İşaret (KÇİ) olarak tanınmış seçkin bir hayvancılık ürünüdür. Bu et, yalnızca Limnos ve Agios Efstratios adaları içinde doğan, yetiştirilen ve kesilen kuzuların karkaslarından elde edilir; böylece ürünün kendine özgü adalı ekosistemle ve yerel, geleneksel yetiştirme uygulamalarıyla kopmaz bağını teyit eder. Ürünün özel kimliği, başlıca yarı ekstansif yetiştirme yöntemine ve adanın yerli florasına dayalı otlatma ile anne sütüne dayanan beslenmeye atfedilir; bu unsurlar ete özellikle yumuşaklık, sulu bir doku ve hoş bir tat ile koku kazandırır.

Psara, Ege Denizi’ndeki çoğu adayı karakterize eden olumsuz iklim ve jeofizik koşullara rağmen, peynircilikte küçük ama tarihî bir geleneği korumaktadır. Psara’da hayvancılık, diğer küçük adalarda olduğu gibi, kurak ve sıcak çevreye uyum sağlamış koyun ve keçi gibi hayvanlara dayanıyordu. Bu süt, yerel floraya dayalı otlatma nedeniyle yağ ve aroma bakımından zengin olup, başta adalıların ihtiyaçlarını karşılamak için çeşitli peynirlerin üretiminde hammadde olarak kullanılıyordu. Ege adalarında ve Psara’da geleneksel olarak üretilen peynirler arasında Kopanisti, Mizithra, Kefalotiri ve Tulumi Peyniri sayılmaktadır.

Hios Throumba zeytini, sofralık zeytinin olağanüstü bir çeşidini oluşturur ve Avrupa Birliği tarafından Menşe Adı Korumalı Ürün (PDO) olarak tanınmıştır; bu durum, benzersiz kalitesini ve Sakız Adası’yla olan kopmaz bağını mühürlemektedir. Doğal olarak işlenmiş, kuru, siyah bir zeytindir; kendine özgü tadını ve dokusunu, özel edafik‑iklimsel koşullar ile geleneksel hasat ve işleme yöntemleri sayesinde, doğrudan ağaç üzerinde kazanır. Ürünün benzersizliği, meyvenin kendi kendine acılığını giderme özelliğinde yatar; bu doğal süreç, yumuşak, buruşuk etli ve tatlı, hafif tuzlu tada sahip bir zeytin ortaya çıkarır ve onu Yunan gastronomisi ve beslenmesinin ayrıcalıklı bir ürünü haline getirir.

Limni’nin Aspromitikos Fasulyesi, adanın tarımsal üretiminin ve beslenme geleneğinin ayrılmaz bir parçasını oluşturan, yerel ve geleneksel bir baklagil çeşididir. Bilimsel adı Vigna unguiculata olan bir börülce tipidir (Fabaceae familyasından bir baklagil) ve bilinen börülceyle (mavromatikofasulye) aynı türe aittir. Ancak Limni varyantı, adanın kurak ve sıcak topraklarına uyum sağlayarak özgün özellikler kazanmıştır. Geçmişte büyük bir gelişme göstermiş, Ege’ye ve Kuzey Yunanistan’a ihracat yapılmış, ancak daha verimli çeşitler tarafından geri plana itilmişti; son dönemde ise, bu biyoçeşitliliği öne çıkarmayı ve korumayı amaçlayan yerel üreticiler tarafından yeniden canlandırılmıştır.