Limni Fetası, Yunanistan’ın ulusal peyniri olan fetanın, yerel ve özgün çeşitlerinden biridir; Menşe Adı Korumalı Ürün (MAK – ΠΟΠ) olarak tanınmış olması, Kuzey Ege’nin ada ortamıyla ve geleneksel üretim uygulamalarıyla olan sıkı bağını doğrulamaktadır. Daha sert dokusu, hafif ekşimsi ve dolgun lezzeti, salamura peynirlere özgü tipik tuzlulukla birleşerek, Limni’nin kırsal geleneğine derinlemesine kök salmış, belirgin bir gastronomik unsur haline getirir. Bu feta, adanın zengin florası ve keçi-koyunların beslenme biçimiyle ayrılmaz bir biçimde bağlıdır; bu unsurlar bozulmadan süte ve nihayetinde son ürüne, yani peynire yansımaktadır.

Uzo, damıtılmış anasonlu içkiler sınıfına giren geleneksel bir Yunan alkollü içkisidir ve Avrupa Birliği tarafından Coğrafi İşaretli Ürün (PGI) olarak tescillenmiştir; üretimi yalnızca Yunanistan ve Kıbrıs’a özgüdür. Limni uzosu, diğer bazı bölgelerde olduğu gibi ayrı bir yerel PGI statüsüne sahip olmasa da, adanın gastronomik kimliğinin ve yerel ekonomisinin önemli bir parçasını oluşturur. Adaya özgü üretim, zengin tarımsal gelenekle ve özellikle bağcılıkla yakından bağlantılıdır; çünkü ada rakısı (tsipouro) ve uzo yerel damıtımevlerinde, halk arasında “lakaria” olarak bilinen tesislerde üretilmektedir.

Lesvos’ta tepsi tatlıları, genellikle bayramlar, adetler ve aile toplantılarıyla ilişkilendirilen, yerel gastronomik geleneğin ayrılmaz bir parçasını oluşturur. Temel özellikleri, Lesvos zeytinyağı, uzo, kuru yemişler (özellikle ceviz) ve şurubu için bal ya da şeker gibi yerel tarım ürünlerinin kullanılmasıdır. Bu tatlılar, adanın sosyal hayatına derinlemesine kök salmıştır; her resmî sofranın ve Noel gibi önemli anların doruk noktasını teşkil eder; Noel’de geleneksel olarak Platsenta yapılır. Zengin tarımsal üretimi ve Küçük Asya ile güçlü bağları olan bir ada olarak Lesvos, bu kültürel zenginliği yansıtan tarifleri benimsemiş ve korumuştur.

Sakız Adası mastik sakızı, kendine özgü özelliklerini tamamen Sakız Adası’nın güneyindeki özel coğrafi çevreye ve geleneksel tarımına borçlu olan, en tanınmış ve tarihî Yunan Menşe Adı Korumalı (Π.Ο.Π. – Korunan Menşe Adı) ürünlerinden biridir. Her zaman yeşil kalan bir çalı türü olan mastik ağacının (Pistacia lentiscus var. Chia) gövdesi ve dallarından “gözyaşı” şeklinde sızan aromatik bir reçinedir ve kokusu, tadı ve tedavi edici özellikleriyle dünya çapında tanınmaktadır.

Psara, Ege Denizi’ndeki çoğu adayı karakterize eden olumsuz iklim ve jeofizik koşullara rağmen, peynircilikte küçük ama tarihî bir geleneği korumaktadır. Psara’da hayvancılık, diğer küçük adalarda olduğu gibi, kurak ve sıcak çevreye uyum sağlamış koyun ve keçi gibi hayvanlara dayanıyordu. Bu süt, yerel floraya dayalı otlatma nedeniyle yağ ve aroma bakımından zengin olup, başta adalıların ihtiyaçlarını karşılamak için çeşitli peynirlerin üretiminde hammadde olarak kullanılıyordu. Ege adalarında ve Psara’da geleneksel olarak üretilen peynirler arasında Kopanisti, Mizithra, Kefalotiri ve Tulumi Peyniri sayılmaktadır.